Recente reacties
    Archief
    Categorieën
    • Geen categorieën

    wat is?

    Wat is een griend?
    In de 16e eeuw werd in Nederland voor het eerst geschreven over het gebruik van rijshout. Rijshout zijn de takken en de twijgen van wilgen. Dit kon worden gebruikt voor het maken van manden, korven en het maken van zinkstukken bij dijken. Een griend is dus een cultuurlandschap, een wilg kan veel water verdragen en daarom waren het onbeschermde en economisch minder aantrekkelijke buitendijkse gebieden de aangewezen plaatsen om deze wilgen te planten. De greppels in de grienden dienen voor de snellere afvoer van het water, want ondanks dat deze wilgen veel water kunnen verdragen moest het niet te nat worden. Bijkomend voordeel bleek de betere bereikbaarheid van de gebieden en de makkelijker afvoer van het rijshout.

    Grienden nu
    Grienden waren in Nederland zeer algemeen, zo was de Biesbosch een van de grootste zoetwatergetijdengebieden in Nederland. Maar door de afsluiting van de zeegaten door de Deltawerken werd het zoetwatergetijdengebied al snel veel kleiner en vinden we de laatste overgebleven grienden langs die rivieren die nog open zijn, zoals de Nieuwe Maas, de Noord en de Oude Maas. Moderne materialen maken het gebruik van rijshout niet meer echt nodig, maar gelukkig bestaat er nog wel voldoende belangstelling voor de opbrengst van de weinig overgebleven grienden. Een “echte” griend wordt om de drie jaar gehakt. Wanneer men de natuur zoveel mogelijk tegemoet wilt komen hakt men steeds een derde deel, zodat 1-, 2- en 3-jarige stukken altijd aanwezig zijn in het gebied. Met de Donckse Griend gebeurd dit de laatste jaren ook. Wanneer men langer wacht met kappen bestaat het risico dat de wilgenstronken, die door het vele contact met water vaak niet erg sterk zijn, openbarsten en de zware last vanhet rijshout niet meer kunnen dragen.
    De cultuurhistorische- en natuurwaarde van een griend zijn reden genoeg om dit gebied in stand te houden en zorgvuldig te beheren.

    Wilgen.
    Er is geen plant die zich meer in het Hollandse landschap thuisvoelt als een wilg. Kan goed tegen water, groeit snel en het Nederlandse klimaat past bij deze boom. De cultuurboom hier is de wilg. Er zijn verschillende soorten, die door elkaar in een griend kunnen staan. Verder is de wilg makkelijk te planten, een stevige tak van een wilg in de vochtige grond steken is meer dan voldoende voor deze boom.

    Plantengroei op knotwilgen.
    Veel van de planten die in grienden op de grond groeien komen ook voor op de knotwilgen. Dergelijke planten noemen we epifyten. Epifyten zijn planten die op of in andere planten en bomen leven zonder voedsel of water te onttrekken van de levende gastplant. Deze planten halen hun voedsel voor het grootste deel uit molm- of molmend hout van de knotwilg. Het hout van alle bomen wordt verdeeld in een binnenste zone (kernhout) en een buitenste zone (spinthout). In het kernhout bevinden zich stoffen die verrotting tegengaan. Als uitzondering op de regel ontbreken deze stoffen in wilgen. Het hout kan dus makkelijk verrotten en de boom wordt hol. Het kernhout, het spinthout en de schors vormen na verrotting tezamen met de verweerde takken en bladeren de molm, zowel afkomstig van de epifyten als van de gastboom.

    Leave a Reply

    You must be logged in to post a comment.